Forgotten Photos

I Morket Drommende

2012-01-25T20:21:00.001+02:00

Graveyard

2012-01-23T20:00:00.002+02:00

Graveyard

2012-01-23T19:51:00.000+02:00

Life

2012-01-05T00:58:00.000+02:00

Drops

2012-01-05T00:46:00.000+02:00

Rose lips

2012-01-05T00:41:00.001+02:00

Playground

2012-01-02T19:56:00.003+02:00

Αίνος

2012-01-02T19:29:00.000+02:00

George

2011-12-14T16:23:00.001+02:00

Nata

2011-12-14T16:21:00.003+02:00

2011-11-06T23:42:00.002+02:00

2011-11-06T23:28:00.002+02:00

Smoky

2011-11-06T23:24:00.000+02:00

Feels like home

2011-11-06T23:15:00.000+02:00

Stabat Mater

2011-10-16T01:20:00.000+03:00

Μια πρώτη ματιά...

2011-10-10T18:19:00.000+03:00

2011-07-29T16:04:00.000+03:00

2011-07-19T02:46:00.003+03:00

Ταξιδεύοντας στην καταιγίδα

2011-07-07T13:20:00.000+03:00

Breathing

2011-06-10T15:31:00.000+03:00

Untitled_3

2011-05-25T08:47:00.000+03:00

Untitled_2

2011-03-20T17:29:00.000+02:00

2011-03-12T21:54:00.000+02:00

Η κ.Αλκυόνη Παπαδάκη

Untitled_1

2011-03-03T17:21:00.000+02:00

Puzzle

2011-02-22T15:27:00.000+02:00

Άλλη μια βροχερή μέρα...

2011-02-02T17:52:00.000+02:00

Καμιά επίγεια γαλήνη δεν διαρκεί για πάντα...

2011-01-22T07:21:00.001+02:00

Μ'ακούς;Ελπίζω πως ναι...Ελπίζω να μην έχεις απομακρυνθεί πολύ ακόμη.
Θα τον δεις σήμερα, έτσι δεν είναι;Να του δώσεις ένα φιλί από εμένα και να του πεις ότι τον αγαπάω πολύ.Και σένα σ'αγαπάω, κι ας μην στο είπα ποτέ.
Καλό ταξίδι.

Butterfly

2011-01-09T12:50:00.000+02:00

Birds flying away

2010-11-03T09:21:00.004+02:00

Empty

2010-10-25T16:42:00.003+03:00

petrol station

2010-10-23T00:13:00.001+03:00

Van

2010-10-23T00:11:00.001+03:00

speeding car

2010-10-23T00:07:00.002+03:00

falling star

2010-10-22T23:54:00.004+03:00

street lights

2010-10-22T23:54:00.003+03:00

moon 2

2010-10-22T23:51:00.001+03:00

moon 1

2010-10-22T23:47:00.002+03:00

Rain drops

2010-10-22T23:34:00.003+03:00

2010-10-14T15:57:00.004+03:00

Άσε με να σου πω για τα δικά μου πρωινά...Όταν βγαίνω από το σπίτι είναι νύχτα ακόμη.Μπορώ να πω ότι τα πρωινά αποτελούν την αγαπημένη ώρα της ημέρας μου.Μάλλον επειδή κυριαρχεί το σκοτάδι.Κάθε πρωί λοιπόν βγαίνω έξω στο δρόμο και είμαι ολομόναχη.Όχι εντελώς μόνη βέβαια γιατί έχω και τη μουσική μου...Το πρώτο πράγμα που συναντώ και πραγματικά διεγείρει τις αισθήσεις μου είναι εκείνος ο μικρός κήπος.Βλέπεις ο ιδιοκτήτης του έχει τοποθετήσει ένα σωρό από εκείνες τις άσπρες κορδέλες-για να διώχνει τα πουλιά υποθέτω-και είναι τόσο όμορφο να τις βλέπεις να κινούνται όλες μαζί ακολουθώντας το πρωινό αεράκι.Σαν να χορεύουν είναι.Λίγο πιο κάτω είναι εκείνο το σπίτι που μπροστά του έχει μια τεράστια άδεια αυλή και ένα σκύλο που κοιμάται.Θα λεγε κανείς, βλέποντάς το τη μέρα, ότι είναι μια πολύ κρύα εικόνα.Εγώ όμως τη βλέπω όταν το φως κρύβεται πίσω από το βουνό που εσύ κοιτάζεις.Και δεν είναι καθόλου κρύα εικόνα,γιατί κάθε πρωί υπάρχει ένα αχνό φως αναμμένο μέσα στο σπίτι,ικανό να σου προσφέρει τη μεγαλύτερη ζεστασιά του κόσμου...Και συνεχίζω.Φτάνω στη στάση του λεωφορείου.Τις περισσότερες φορές είμαι μόνη,εκτός και αν είναι εκείνος ο ηλικιωμένος κύριος, που η παρουσία του -για να είμαι ειλικρινής-δεν μου είναι και τόσο ευχάριστη. Όταν λοιπόν τυχαίνει να είμαι μόνη κλείνω τη μουσική γιατί έχω κάτι καλύτερο να ακούσω.Είναι το θρόισμα των φύλλων από τις λεύκες.Αρχικά ακούω αυτές που βρίσκονται κοντά μου και ύστερα συγκεντρώνομαι στο να ακούσω και την άλλη που είναι πιο μακριά.Όταν φυσάει τις ακούω σαν να χειροκροτούν.Δεν έχεις ιδέα πόσο ωραίο είναι να τις ακούω.Και ύστερα να τις βλέπω.Κοιτάζω ψηλά και βλέπω τα κλαδιά τους και τα καταπράσινα φύλλα τους και είναι τόσο όμορφος ο τρόπος που μπλέκονται μεταξύ τους,τόσο αρμονικός.Κρίμα που πέρασαν οι μέρες και τα φύλλα άρχισαν να ξεραίνονται και δεν πρόλαβα να βγάλω μια φωτογραφία να στη δείξω.Αλλά σου υπόσχομαι όταν έρθει η άνοιξη θα το κάνω.Ύστερα φτάνει το λεωφορείο και εγώ μπαίνω μέσα και κάθομαι μόνη.Σ΄όλη τη διαδρομή ακούω μουσική και δε σκέφτομαι, μόνο φαντάζομαι εικόνες, όνειρα και εφιάλτες.Θα λεγα πως αυτή είναι η δεύτερη αγαπημένη ώρα της ημέρας...
Και ύστερα η διαδρομή φτάνει στο τέλος της-όπως και οι φανταστικές εικόνες που έπλαθε το μυαλό μου...Υποθέτω πως χρονικά κάπου εδώ συναντιόμαστε.Κάπου εδώ τελειώνει η μέρα μας,ή τουλάχιστον η δικιά μου...

Κρίμα που δεν έχω φωτογραφία από τις λεύκες εκείνες.Θα συνόδευε ωραία την ανάρτηση.

Home,sweet home...

2010-09-13T21:07:00.003+03:00

Gazing at the horizon...

2010-09-13T14:34:00.005+03:00

Window to the past

2010-09-09T14:07:00.001+03:00

2010-09-07T16:24:00.022+03:00

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν τραβήχτηκαν κατά την περιήγησή μου στο παλιό και εγκαταλελειμμένο νοσοκομείο στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς.

Η Ώρα του Διαβόλου

2010-08-08T10:25:00.003+03:00

Εκείνη τον κοίταξε αναπηδώντας και ξαφνικά ένιωσε φόβο,μια έκφραση που ξεπήδησε από τα κατάβαθα της ψυχής της και δεν την είχε ξανανιώσει ποτέ.

-Μα επιτέλους, ποιος είστε, κύριε; Γιατί είστε έτσι μασκαρεμένος;

-Θα δώσω μια και μόνη απάντηση και στις δύο ερωτήσεις σας:Δεν είμαι μασκαρεμένος.

-Πώς;

-Κυρία μου,είμαι ο Διάβολος.Μάλιστα, είμαι ο Διάβολος.Αλλά μη ταράζεστε .

Κι ανοιγοκλείνοντας τρομοκρατημένη τα μάτια, και με μια πρωτόγνωρη ευχαρίστηση στο βλέμμα της, ξαφνικά κατάλαβε πως αυτό ήταν αλήθεια.

F.P

2010-07-27T16:32:00.003+03:00

2010-07-27T16:23:00.001+03:00

Η καπετάνισσα

2010-07-25T11:23:00.003+03:00

Struggle for pleasure

2010-07-13T01:44:00.003+03:00

2010-07-04T16:42:00.003+03:00

''Ο θάνατος και ο πόνος του χάσιμου αγαπημένων
προσώπων ποτέ δεν γιατρεύεται απλά κοροίδευουμε τους εαυτούς μας προς
στιγμή.. και μόνο..ότι κάπως ξεχνάμε.. Αν το σκεφτείς ρεαλιστικά, η
ύπαρξη..του θανάτου είναι που δίνει τόσο αξία στην ζωή, αλλά και
ταυτόχρονα την κάνει να φαίνεται κ παιχνίδι.''

Κόκκινο κρασί

2010-07-04T16:24:00.004+03:00

Λίγο κρασί και ο πόνος φαίνεται να εξαφανίζεται για λίγο...και μετά τι;

Waiting for you...

2010-06-18T23:49:00.006+03:00

Είσοδος...

2010-06-12T19:21:00.008+03:00

...στο παρελθόν μέσω μιας ουράνιας πλάνης.

Looking through the mirror

2010-05-21T22:31:00.004+03:00

0003

2010-05-07T23:04:00.006+03:00

Της χάιδεψε το λαιμό απαλά, την κοίταξε στα μάτια και τη ρώτησε

"Με θέλεις;"

...Και εκείνη είπε "Ναι".

...Και τότε τη ρώτησε "Μ'αγαπάς;''

...Και εκείνη είπε "Σ'αγαπώ".

...Και ύστερα πάλι τη ρώτησε "Με χρειάζεσαι;"

...Και εκείνη είπε "Αν σε χρειαζόμουν δε θα ήμουν ελεύθερη".

...Και ύστερα τη φίλησε με τον πιο ερωτικό και τρυφερό τρόπο, σαν να φιλούσε τριαντάφυλλο.

Και για ακόμη μια φορά οι δείκτες του ανύπαρκτου χρόνου σταμάτησαν, και για πρώτη φορά εκείνη συνειδητοποίησε την ύπαρξή της,και έκλαψε.

Lighting a cigarette

2010-05-03T21:51:00.006+03:00

Welcome to Spookyland!

2010-04-24T11:51:00.006+03:00

0002

2010-04-23T15:01:00.004+03:00

Άλλη μια εποχή έφτασε στο τέλος της,μια εποχή μελαγχολίας και μοναξιάς.

Γλυκιά προετοιμασία

2010-04-23T14:34:00.005+03:00

Ulver:Eos

2010-04-02T01:57:00.006+03:00

Βυθισμένη στη μαγεία του σύμπαντος παρέα με τους απόκρυφους ήχους του, που φτάνουν στα αυτιά μου μέσω ενός μουσικού ταξιδιού στο πουθενά.Εκεί στη σκοτεινή ύλη,στην απεραντοσύνη του σκοταδιού...

Υπαρξιακή Θάλασσα

2010-03-27T18:55:00.004+02:00

Κολυμπώ μέσα στον ωκεανό σου.

Panic

2010-03-23T16:53:00.005+02:00

You know you ain't going nowhere
You're stuck inside while the mind is flying
You said you'd help me in the morning
Twisting on pins into my eyes
And dragging on the ceiling below you
Fixing up the walls with your crooked hands
While you're miles away, miles away, miles away

I didn't think it'll all end up like this
There's spiders on the wall and they stink of piss
Dead heads lying in the corner
Staring at me making me feel bad
I put my hands up to my eyes
But the holes in my palms let me find a way
To corner you, corner you, corner you

I can feel my chest crushing inwards
Sucking through my skin into my BRAIN
Oxygen pushing on the window
cracks in the glass let It slip away
I start to cry and I keep on laughing
I close my eyes at what's left inside
And then I'll ran away, ran away, ran away

For all the time this land
For all the time in my hand
Slip around in depth found
Calmness fall once again, once again, once again

Razor blades floating in the warm bath
Air bubbles in your veins turning my hands black
Whispers coming from the next room
Window cleaner keep on SPYING
I put my hands up to my eyes
But the HOLES in my PALMS let me find A way
to corner me, corner me, corner me

Twelve tonnes hammer for My breakfast
Slipping of the edge in catatonic blood
Multiple decibel inscriptions
trying all they Can in miles an hour
Our face is Grey and looming downwards
Sniffing all the time for a ounce of silence
Screaming all the way, all the way, all the way

Numbers counting down inside me
Solar system thoughts circle round my head
False teeth hanging from the ceiling
Feet looking of the goms of the 2nd son
I eat my hands cos my legs are crying
You Broke my neck cause I Snapped my spine
I wish you would Die away, Die away, Die away

To all the time in this land
And all the time in my hands
Circle Round in depth found
Calmness Fall once again, once again, once again ...

Αγγίζοντας σε.

2010-03-20T19:13:00.006+02:00

Δυο κεριά αναμμένα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.

Η σκέψη μου σε σένα.

Νιώθω ευλογημένη που μπορώ και σε αγγίζω,που αυτά τα δάχτυλα αγγίζουν το σώμα σου,ενώ την ίδια στιγμή το δικό μου ανατριχιάζει.

Είναι και αυτές οι στιγμές που ο χρόνος φαίνεται να σταματά και σώμα και μυαλό συνειδητοποιούν την ύπαρξή σου.Πόσο χαίρομαι που υπάρχεις!Και πόσο χαίρομαι που είσαι εσύ και που σε αγαπώ όσο δεν θα μπορούσα να αγαπήσω...

Ανδρείκελα(;)

2010-03-11T21:59:00.006+02:00

Θύμα ή θύτης σε ένα καλοστημένο παιχνίδι;

Love u 2(+2) ever.

2010-03-11T00:00:00.005+02:00

Πάλι καλά που είσαι φτιαγμένος από ύλη και μπορώ και σε αγγίζω.

Story of my life...

2010-03-06T21:14:00.008+02:00

Raven

Once upon a midnight dreary, while I pondered weak and weary,

Over many a quaint and curious volume of forgotten lore,

While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping,

As of some one gently rapping, rapping at my chamber door.

`'Tis some visitor,' I muttered, `tapping at my chamber door -

Only this, and nothing more.'

Ah, distinctly I remember it was in the bleak December,

And each separate dying ember wrought its ghost upon the floor.

Eagerly I wished the morrow; - vainly I had sought to borrow

From my books surcease of sorrow - sorrow for the lost Lenore -

For the rare and radiant maiden whom the angels named Lenore -

Nameless here for evermore.

And the silken sad uncertain rustling of each purple curtain

Thrilled me - filled me with fantastic terrors never felt before;

So that now, to still the beating of my heart, I stood repeating

`'Tis some visitor entreating entrance at my chamber door -

Some late visitor entreating entrance at my chamber door; -

This it is, and nothing more,'

Presently my soul grew stronger; hesitating then no longer,

`Sir,' said I, `or Madam, truly your forgiveness I implore;

But the fact is I was napping, and so gently you came rapping,

And so faintly you came tapping, tapping at my chamber door,

That I scarce was sure I heard you' - here I opened wide the door; -

Darkness there, and nothing more.

Deep into that darkness peering, long I stood there wondering, fearing,

Doubting, dreaming dreams no mortal ever dared to dream before

But the silence was unbroken, and the darkness gave no token,

And the only word there spoken was the whispered word, `Lenore!'

This I whispered, and an echo murmured back the word, `Lenore!'

Merely this and nothing more.

Back into the chamber turning, all my soul within me burning,

Soon again I heard a tapping somewhat louder than before.

`Surely,' said I, `surely that is something at my window lattice;

Let me see then, what thereat is, and this mystery explore -

Let my heart be still a moment and this mystery explore; -

'Tis the wind and nothing more!'

Open here I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter,

In there stepped a stately raven of the saintly days of yore.

Not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he;

But, with mien of lord or lady, perched above my chamber door -

Perched upon a bust of Pallas just above my chamber door -

Perched, and sat, and nothing more.

Then this ebony bird beguiling my sad fancy into smiling,

By the grave and stern decorum of the countenance it wore,

`Though thy crest be shorn and shaven, thou,' I said, `art sure no craven.

Ghastly grim and ancient raven wandering from the nightly shore -

Tell me what thy lordly name is on the Night's Plutonian shore!'

Quoth the raven, `Nevermore.'

Much I marvelled this ungainly fowl to hear discourse so plainly,

Though its answer little meaning - little relevancy bore;

For we cannot help agreeing that no living human being

Ever yet was blessed with seeing bird above his chamber door -

Bird or beast above the sculptured bust above his chamber door,

With such name as `Nevermore.'

But the raven, sitting lonely on the placid bust, spoke only,

That one word, as if his soul in that one word he did outpour.

Nothing further then he uttered - not a feather then he fluttered -

Till I scarcely more than muttered `Other friends have flown before -

On the morrow he will leave me, as my hopes have flown before.'

Then the bird said, `Nevermore.'

Startled at the stillness broken by reply so aptly spoken,

`Doubtless,' said I, `what it utters is its only stock and store,

Caught from some unhappy master whom unmerciful disaster

Followed fast and followed faster till his songs one burden bore -

Till the dirges of his hope that melancholy burden bore

Of "Never-nevermore."'

But the raven still beguiling all my sad soul into smiling,

Straight I wheeled a cushioned seat in front of bird and bust and door;

Then, upon the velvet sinking, I betook myself to linking

Fancy unto fancy, thinking what this ominous bird of yore -

What this grim, ungainly, ghastly, gaunt, and ominous bird of yore

Meant in croaking `Nevermore.'

This I sat engaged in guessing, but no syllable expressing

To the fowl whose fiery eyes now burned into my bosom's core;

This and more I sat divining, with my head at ease reclining

On the cushion's velvet lining that the lamp-light gloated o'er,

But whose velvet violet lining with the lamp-light gloating o'er,

She shall press, ah, nevermore!

Then, methought, the air grew denser, perfumed from an unseen censer

Swung by Seraphim whose foot-falls tinkled on the tufted floor.

`Wretch,' I cried, `thy God hath lent thee - by these angels he has sent thee

Respite - respite and nepenthe from thy memories of Lenore!

Quaff, oh quaff this kind nepenthe, and forget this lost Lenore!'

Quoth the raven, `Nevermore.'

`Prophet!' said I, `thing of evil! - prophet still, if bird or devil! -

Whether tempter sent, or whether tempest tossed thee here ashore,

Desolate yet all undaunted, on this desert land enchanted -

On this home by horror haunted - tell me truly, I implore -

Is there - is there balm in Gilead? - tell me - tell me, I implore!'

Quoth the raven, `Nevermore.'

`Prophet!' said I, `thing of evil! - prophet still, if bird or devil!

By that Heaven that bends above us - by that God we both adore -

Tell this soul with sorrow laden if, within the distant Aidenn,

It shall clasp a sainted maiden whom the angels named Lenore -

Clasp a rare and radiant maiden, whom the angels named Lenore?'

Quoth the raven, `Nevermore.'

`Be that word our sign of parting, bird or fiend!' I shrieked upstarting -

`Get thee back into the tempest and the Night's Plutonian shore!

Leave no black plume as a token of that lie thy soul hath spoken!

Leave my loneliness unbroken! - quit the bust above my door!

Take thy beak from out my heart, and take thy form from off my door!'

Quoth the raven, `Nevermore.'

And the raven, never flitting, still is sitting, still is sitting

On the pallid bust of Pallas just above my chamber door;

And his eyes have all the seeming of a demon's that is dreaming,

And the lamp-light o'er him streaming throws his shadow on the floor;

And my soul from out that shadow that lies floating on the floor

Shall be lifted - nevermore!

Edgar Allan Poe

------

2010-03-02T16:31:00.005+02:00

Είναι και αυτό το αγκαθάκι μέσα μου που με ενοχλεί καμιά φορά.

My electricity

2010-02-25T19:11:00.003+02:00

Δράση-Αντίδραση

2010-02-25T18:25:00.005+02:00

Στόχος:Ισορροπία.

Θα χαιρόμουν πολύ να στεκόμασταν οι δυο μας ανάμεσα στα δυο δέντρα του κήπου της Εδέμ.Και να είναι εκείνη η στιγμή της ημέρας,με τον ήλιο πάνω από τα κεφάλια μας, που θα μαθαίναμε όλη την α-λήθεια.

Και τότε θα είμαστε 100%.

Όχι 100% εσύ και 100% εγώ.

Αλλά 100% και οι δύο μαζί,50% εσύ και 50% εγώ.

Για την ώρα μείνε να ονειρεύεσαι την στιγμή που θα μπορέσεις να πετάξεις.

Εγώ θα ονειρεύομαι εσένα.

Feels like home...

2010-02-24T13:21:00.005+02:00

...when having a cup of australian coffee.

Left Behind

2010-02-24T13:18:00.002+02:00

Dear Mr.President...

2010-02-24T12:47:00.003+02:00

...can you hear me?

Persefone

2010-02-20T18:06:00.002+02:00

Lust For Life

2010-02-19T15:31:00.002+02:00

Little Guitar Player

2010-02-13T01:44:00.003+02:00

Playing in his own rythm!

Little Vivian

2010-02-07T19:46:00.001+02:00

The road to my love

2010-02-07T12:55:00.001+02:00

Doorway

2010-02-07T12:44:00.002+02:00

Mask

2010-02-06T22:22:00.001+02:00

Gif maker

Sleeping beauty...

2010-02-06T09:42:00.001+02:00

...waiting for the prince.

Sitting On My Crucifix

2010-02-03T18:27:00.001+02:00

You're meant to be Crucified for someone else's salvation, but you don't know that thousand people like you lie dead behind you.

0001

2010-01-28T13:28:00.001+02:00

0000

2010-01-28T13:20:00.001+02:00

Angelus

2010-01-28T13:11:00.001+02:00

Angel 1

2010-01-28T13:08:00.001+02:00

Cemetery

2010-01-28T12:42:00.002+02:00

Shadows

2010-01-20T18:39:00.001+02:00

I don't want to be your shadow.

I'll find my own path.

I Had A Dream Last Night

2010-01-07T17:22:00.001+02:00

2009-12-31T14:26:00.001+02:00

"I'm nothing.

I'll always be nothing.

I can't want to be something.But I have in me all the dreams of the world." F.P

Life

2009-12-30T13:40:00.001+02:00

Life.. has betrayed me once again

I accept that some things will never change.

I've let your tiny minds magnify my agony

and it's left me with a chemical dependency for sanity.

Yes, I am falling... how much longer 'till I hit the ground?

I can't tell you why I'm breaking down.

Do you wonder why I prefer to be alone?

Have I really lost control?

I'm coming to an end,

I've realized what I could have been.

I can't sleep so I take a breath and hide behind my bravest mask,

I admit I've lost control

Lost control...

Poison

2009-12-29T22:18:00.001+02:00

Leaving Innocence

2009-12-29T22:13:00.001+02:00

Two Roses

2009-12-29T22:06:00.001+02:00

Lonely Roads

2009-12-29T22:03:00.001+02:00

Forever Ago

2009-12-29T22:00:00.001+02:00

I'll never turn back time, forgetting you but not the time.

Winter Landscape

2009-12-29T21:54:00.001+02:00

Almond 2

2009-12-29T21:51:00.001+02:00

Almond

2009-12-29T21:45:00.001+02:00

The Fountain

2009-12-29T21:40:00.001+02:00

Autumn's Failure

2009-12-29T21:38:00.001+02:00

Our trees

2009-12-29T21:24:00.001+02:00

"Something separates us. Is it our trees?"

There's a tree just for me to be painted. I will burn those that don't belong to me.